Zo schakelt u Remote Assistance-verbindingen in Windows 11 in of uit

Met Remote Assistance-verbindingen in Windows kunnen IT-supportmedewerkers van een organisatie een computergebruiker helpen bij het opsporen en oplossen van problemen. Dat gebeurt via schermdeling en andere communicatiefuncties zoals livechat en bestandsdeling. Met toestemming van de gebruiker kan de supportmedewerker de muis en het toetsenbord overnemen.

Remote Assistance is een handig hulpmiddel, zeker voor IT-professionals in enterprise-omgevingen, maar het kan ook beveiligingsproblemen op het device introduceren. Weten hoe u deze functie op verschillende manieren in- of uitschakelt is een nuttige vaardigheid om ervoor te zorgen dat uw beheerde devices altijd voldoen aan het beleid van uw organisatie.

Manieren om Remote Assistance in Windows 11 in of uit te schakelen

Er zijn meerdere manieren om Windows Remote Assistance in of uit te schakelen. Voor de meeste gebruikers is de weg via Systeemeigenschappen het eenvoudigst. In enterprise-omgevingen kunt u Groepsbeleid, de Register-editor of Windows PowerShell gebruiken.

Let voordat u begint op het volgende:

• Voor wijzigingen die het hele systeem raken hebt u beheerdersrechten nodig. Wilt u controleren of u over de juiste rechten beschikt, open dan het Startmenu > Instellingen > Accounts. Onder uw gebruikersnaam hoort het woord “Administrator” te staan.
• Remote Assistance gebruikt poort 3389 (TCP). Deze poort is een geliefd doelwit van geautomatiseerde aanvallen en brute-force-pogingen. Tenzij uw organisatie Remote Assistance of Extern bureaublad actief gebruikt, blokkeert u deze poort beter op de firewall. Gebruikt u de functie wel, beperk de toegang dan via IP-allowlisting, schakel authenticatie op netwerkniveau (NLA) in en overweeg om verbindingen via een VPN of een zero-trust network access (ZTNA)-oplossing te leiden in plaats van poort 3389 rechtstreeks aan het internet bloot te stellen. Houd systemen volledig gepatcht: in 2025 werden meerdere kritieke RDP-CVE’s bekendgemaakt.
• Deze functie is beschikbaar in alle edities van Windows 11, ook in Home. Configuratie via Groepsbeleid (methode 2) vereist echter Windows 11 Pro, Enterprise of Education. Thuisgebruikers gebruiken in plaats daarvan de Register-editor (methode 3) of PowerShell (methode 4).

Bekijk hier de volledige video-uitleg: Remote Assistance-verbindingen in Windows 11 in- of uitschakelen.

Methode 1: in- of uitschakelen via Systeemeigenschappen (GUI)

Methode 1 maakt gebruik van het ingebouwde dialoogvenster Systeemeigenschappen en is de snelste optie voor individuele gebruikers of licht beheerde devices die zonder extra tools een eenmalige wijziging willen doorvoeren.

1. Druk op Win + R, typ SystemPropertiesRemote en druk op Enter.
2. Ga naar het tabblad Extern.
3. Vink onder Hulp op afstand de optie Verbindingen voor Hulp op afstand met deze computer toestaan aan om de functie in te schakelen. Haal het vinkje weg om de functie uit te schakelen.
4. Klik op Toepassen > OK.

Methode 2: configureren via Groepsbeleid (aanbevolen voor organisaties)

Methode 2 maakt gebruik van de Editor voor lokaal groepsbeleid en is de aanbevolen aanpak voor IT-beheerders die domeingekoppelde devices of devices met meerdere gebruikers beheren met Windows 11 Pro, Enterprise of Education.

1. Druk op Win + R, typ gpedit.msc en druk op Enter.
2. Ga naar Computerconfiguratie > Beheersjablonen > Systeem > Hulp op afstand.
3. Configureer de volgende beleidsinstellingen:
   1. Hulp op afstand aanbieden configureren – schakelt u dit in, dan kunnen supportmedewerkers van uw organisatie u helpen bij uw problemen. Schakelt u dit uit, dan kunt u geen hulp van de supportafdeling ontvangen. Laat u het beleid niet geconfigureerd, dan kunnen gebruikers geen hulp krijgen van de technische ondersteuning van uw organisatie via Hulp op afstand aanbieden (ongevraagd).
   2. Gevraagde hulp op afstand configureren – schakelt u dit in, dan kunnen gebruikers via e-mail of bestandsoverdracht om hulp op afstand vragen. Schakelt u het uit, dan kan dat niet. Laat u het niet geconfigureerd, dan kunnen zij deze instelling zelf in- of uitschakelen via Configuratiescherm > Systeem en beveiliging > Systeem > Externe instellingen.
4. Om deze wijzigingen toe te passen, opent u het Startmenu, zoekt u naar Opdrachtprompt, klikt u er met de rechtermuisknop op en kiest u Als administrator uitvoeren.
5. Typ gpupdate /force en druk op Enter.

Methode 3: in- of uitschakelen via de Register-editor

Methode 3 maakt gebruik van de Windows Register-editor en werkt in alle edities van Windows 11, ook in Home. Daarmee is het de aangewezen optie voor gebruikers die geen toegang hebben tot de Editor voor groepsbeleid.

Let op: maak een back-up voordat u wijzigingen in het register aanbrengt.

1. Open het startmenu en zoek naar Register-editor om het programma te openen.
2. Ga naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Remote Assistance.
3. Zoek de waarde fAllowToGetHelp. Vindt u die niet, maak hem dan aan via deze stappen:
   1. Klik met de rechtermuisknop op Remote Assistance> Nieuw > DWORD-waarde (32-bits).
   2. Noem de waarde fAllowToGetHelp.
4. Dubbelklik op fAllowToGetHelp.
5. Wijzig de waarde in 1 als u Remote Assistance-verbindingen wilt inschakelen. Wilt u ze uitschakelen, wijzig de waarde dan in 0.

De volgende stappen zijn optioneel, maar u kunt ze doorlopen om ongevraagde of aangeboden ondersteuning te configureren.

1. Ga naar HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows NT\Terminal Services.
2. Zoek de waarde fAllowUnsolicited. Vindt u die niet, maak hem dan aan via deze stappen:
   1. Klik met de rechtermuisknop op Terminal Services> Nieuw > DWORD-waarde (32-bits).
   2. Noem de waarde fAllowUnsolicited.

Methode 4: de instelling bekijken of configureren met PowerShell

Methode 4 maakt gebruik van Windows PowerShell en is vooral geschikt voor IT-beheerders die de instellingen voor Remote Assistance op meerdere devices tegelijk willen controleren of uitrollen met externe scripts.

1. Open het startmenu en zoek naar Windows PowerShell. Klik met de rechtermuisknop en kies Als administrator uitvoeren.
2. Gebruik dit script en druk op Enter om de huidige instellingen van Remote Assistance-verbindingen te bekijken:

Get-ItemProperty -Path "HKLM:\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Remote Assistance" -Name fAllowToGetHelp

Gebruik dit script en druk op Enter om de functie uit te schakelen:

Set-ItemProperty -Path "HKLM:\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Remote Assistance" -Name fAllowToGetHelp -Value 0

Gebruik dit script en druk op Enter om de functie in te schakelen:

Set-ItemProperty -Path "HKLM:\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Remote Assistance" -Name fAllowToGetHelp -Value 1

Quick Assist: het moderne alternatief

Tot slot is het belangrijk te weten dat Windows 11 standaard Quick Assist bevat, de tool die Microsoft momenteel aanbeveelt voor ad-hoc remote support. Anders dan de functie Remote Assistance uit deze handleiding gebruikt Quick Assist geen poort 3389; de communicatie verloopt via poort 443 (HTTPS) en de helper heeft een Microsoft-account nodig.

Begin 2025 heeft Microsoft Quick Assist naar de Microsoft Store verplaatst (app-ID: 9P7BP5VNWKX5) als vervanging van de ingebouwde versie. U start de tool met Win + Ctrl + Q. Voor enterprise-omgevingen die compliance-logging en geavanceerde toegangscontroles nodig hebben raadt Microsoft Microsoft Intune Remote Help aan in plaats van Quick Assist.

Waar u verder op moet letten bij het in- of uitschakelen van Remote Assistance in Windows 11

Remote Assistance versus Extern bureaublad

Remote Assistance en Extern bureaublad zijn twee verschillende functies. Houd er rekening mee dat het uitschakelen van Remote Assistance geen invloed heeft op Extern bureaublad.

Firewallconfiguratie

Poort 3389 is de standaardpoort van zowel Extern bureaublad als Remote Assistance. Gebruikt uw organisatie in plaats daarvan Quick Assist, dan verloopt dat via poort 443 (HTTPS). Wordt geen van beide functies gebruikt, blokkeer poort 3389 dan op de perimeterfirewall.

Auditlogboeken

Zo bekijkt u de activiteitenlogboeken van Remote Assistance:

1. Druk op Win + R, typ eventvwr en druk op Enter.
2. Ga naar Logboeken van toepassingen en services > Microsoft > Windows > RemoteAssistance.
3. Organisaties die al een eigen tool voor extern bureaublad gebruiken, kunnen overwegen Remote Assistance uit te schakelen voor extra beveiliging en consistent beleid.

Waarom Remote Assistance-verbindingen beheren?

Remote Assistance zorgt ervoor dat gebruikers de hulp krijgen die ze nodig hebben van uw IT-supportmedewerkers, zeker in enterprise-omgevingen. Toch brengt de functie ook beveiligingsrisico’s met zich mee. Door haar uit te schakelen, voldoet u aan het beveiligingsbeleid van uw organisatie en verkleint u het aanvalsoppervlak van een device.

Hebt u al een remote access-tool voor uw organisatie, dan kan Remote Assistance overbodig zijn. In dat geval is het vaak beter om de functie uit te schakelen omwille van consistent beleid.

Enterprise-omgevingen die al met Microsoft Intune werken kunnen Microsoft Intune Remote Help overwegen als primaire tool voor remote support. Die biedt conditional access, RBAC, volledige auditlogboeken per sessie en integratie met Microsoft Defender for Endpoint: mogelijkheden die Quick Assist en het klassieke Remote Assistance niet bieden.

Optimaliseer uw IT-supporttools door Remote Assistance-verbindingen in Windows 11 in of uit te schakelen

Al met al is Remote Assistance een bijzonder handige tool in Windows 11, maar het kan ook een beveiligingsrisico vormen voor uw IT-omgeving. Wilt u de functie binnen uw organisatie gebruiken, controleer dan uw firewallinstellingen zodat die aansluiten op het beleid van uw organisatie. Voor auditdoeleinden kunt u de activiteitenlogboeken van Remote Assistance bekijken in Logboeken.

De meeste gebruikers schakelen deze functie in of uit via Systeemeigenschappen. In enterprise-omgevingen is Groepsbeleid echter de meest schaalbare en veilige methode. Gebruikers van Windows Home kunnen ook de Register-editor gebruiken. Rolt u deze instellingen met scripts uit naar al uw beheerde devices, gebruik dan Windows PowerShell.