/

Hoe de Strengthening American Cybersecurity Act MSP’s raakt in 2026

door Team Ninja
How the American cybersecurity act affects MSPs blog banner
How the American cybersecurity act affects MSPs blog banner

Try our #1 rated endpoint management platform on G2

NinjaOne dashboard screenshot

Automate the Hardest Parts of IT

Belangrijkste punten

  • In 2022 werd de Strengthening American Cybersecurity Act ondertekend door de toenmalige president Joe Biden. De wet is bedoeld “to improve the cybersecurity of the Federal Government, and for other purposes”.
  • Een groot deel van de wet beschrijft de regels rond rapportagevereisten: bepaalde organisaties moeten belangrijke cyberincidenten en ransomwarebetalingen binnen strikte termijnen melden zodra de definitieve regels van kracht worden.
  • In 2024 publiceerde CISA de voorgestelde rapportageregels (NPRM), waardoor organisaties een duidelijker beeld kregen van wie mogelijk moet melden en welke informatie gedeeld moet worden.
  • De definitieve regels worden naar verwachting in 2026 afgerond. Tot die tijd doen bedrijven, en zeker bedrijven die kritieke infrastructuur bedienen, er goed aan zich voor te bereiden op formelere meldplichten.
  • De voorgestelde regels maakten duidelijk dat MSP’s niet automatisch als “covered entities” gelden, maar er wel onder kunnen vallen wanneer zij klanten in kritieke infrastructuur ondersteunen of wanneer incidenten hun eigen systemen raken.

President Joe Biden ondertekende in maart 2022 de Strengthening American Cybersecurity Act. De wet bestaat uit verschillende regelingen, waaronder nieuwe regels voor de rapportagevereisten bij beveiligingsincidenten. Destijds zorgde de wet voor onrust binnen de IT-gemeenschap vanwege de onduidelijkheid rond de nieuwe regels: het was nog onbekend wie incidenten moest melden en hoe snel dat moest gebeuren.

fDat bleef zo tot organisaties in 2024 meer duidelijkheid kregen toen de Cybersecurity and Infrastructure Security Agency (CISA) haar voorgestelde regels publiceerde (Notice of Proposed Rulemaking). Hoewel de wet zich in de eerste plaats richt op organisaties in kritieke infrastructuur, laten de voorgestelde regels zien dat ook andere sectoren mogelijk moeten voldoen zodra de definitieve vereisten van kracht worden, waaronder managed service providers (MSP’s) die kritieke infrastructuur ondersteunen.

Omdat de regels pas in 2026 worden afgerond en in werking treden, ligt het voor de hand dat elke organisatie die actief is in kritieke infrastructuursectoren of die klanten daarin ondersteunt, zich inmiddels op deze rapportagevereisten voorbereidt.

In dit artikel bespreken we de basis van de Cybersecurity Act en hoe MSP’s kunnen omgaan met de veranderingen die daarbij horen.

Wat is de Strengthening American Cybersecurity Act of 2022?

Op 1 maart nam de Amerikaanse Senaat een wetsvoorstel aan dat gevolgen heeft voor het beveiligingsbeleid van federale instanties en organisaties in kritieke infrastructuur.
De Strengthening American Cybersecurity Act of 2022 kreeg unanieme steun en legt rapportagevereisten vast voor “covered entities” en kritieke infrastructuur, allemaal met als doel de cybersecurity van de Amerikaanse infrastructuur te versterken.
De Strengthening American Cybersecurity Act of 2022 (in dit artikel “de Act” genoemd) bestaat uit drie regelingen:

Deze wetgeving gaat grotendeels over kritieke infrastructuur, maar kondigt hoogstwaarschijnlijk een trend aan. Er zullen in de toekomst zeker vergelijkbare regels komen en de groeiende aandacht van de overheid voor digitale beveiliging zal brede gevolgen hebben voor de toekomst.
Dat is geen verrassing, want aanvallen en kwetsbaarheden die kritieke infrastructuur raken, halen in alarmerend tempo het nieuws.

Wat deze regelgeving betekent voor managed service providers

De voorgestelde regels maken duidelijk dat MSP’s zeer waarschijnlijk als “covered entities” gelden wanneer zij klanten in kritieke infrastructuursectoren ondersteunen. Daarom zijn veel IT-afdelingen en MSP’s zich gaan voorbereiden op de mogelijkheid dat zij cyberincidenten moeten melden die henzelf of de systemen die zij voor klanten beheren treffen. Die mogelijkheid wordt bovendien ook in de Act benoemd:

De Act verwijst rechtstreeks naar Presidential Policy Directive 21 uit 2013. Dit beleid omschrijft de sector kritieke infrastructuur als “systems and assets, whether physical or virtual, so vital to the United States that the incapacity or destruction of such systems and assets would have a debilitating impact on security, national economic security, national public health or safety, or any combination of those matters”.
Concreter benoemt Policy Directive 21 de volgende sectoren:

  • Voedsel en landbouw
  • Overheidsgebouwen
  • Gezondheidszorg en volksgezondheid
  • Informatietechnologie
  • Chemie
  • Commerciële gebouwen
  • Communicatie
  • Transportsystemen
  • Afval- en afvalwatersystemen
  • Kritieke maakindustrie
  • Dammen
  • Defensie-industrie
  • Hulpdiensten
  • Energie
  • Financiële dienstverlening
  • Kernreactoren, nucleair materiaal en nucleair afval

De sector informatietechnologie wordt expliciet genoemd. Dat betekent echter niet automatisch dat MSP’s als “covered entities” gelden. De voorgestelde regels worden zo uitgelegd dat MSP’s incidenten ALLEEN hoeven te melden wanneer zij klanten in een kritieke infrastructuursector ondersteunen.

Voordat de voorgestelde regels werden gepubliceerd, vreesden MSP’s en it-dienstverleners ondertussen voor een “dubbele klap” vreesden zij voor een “dubbele klap”. De voorgestelde regels bepalen echter dat MSP’s alleen incidenten hoeven te melden die hun eigen systemen raken, terwijl covered entities verantwoordelijk blijven voor het melden van incidenten in hun eigen omgeving.

Het melden van cybersecurity-incidenten

Een belangrijk onderdeel van de Act is het vastleggen van een duidelijke route voor rapportagevereisten richting CISA. Die route maakt het mogelijk dat CISA en andere federale instanties, zoals de FBI, onderling informatie delen. Daardoor kunnen instanties sneller gegevens verzamelen en daders identificeren. Daarnaast legt deze wet de minimale rapportagevereisten vast voor zowel ransomwarebetalingen als andere cybersecurity-incidenten.
Bij een cybersecurity-incident schrijven de voorgestelde regels het volgende voor:

  • CISA moet binnen 24 tot 72 uur op de hoogte worden gesteld.
  • Die melding moet een volledige beschrijving bevatten van het incident en de misbruikte kwetsbaarheden, plus de verdedigingsmaatregelen die op dat moment actief waren.
  • In het rapport moet staan welk type informatie mogelijk is gecompromitteerd.
  • Contactgegevens of andere aanvullende informatie over de verantwoordelijke partijen (de aanvaller) moeten worden gedeeld.
  • CISA deelt de contactgegevens van de getroffen organisatie.
  • Wanneer het om een ransomware-aanval gaat, moeten ook de betaaldatum, de betaalinstructies, de losgeldeis en het betaalde bedrag worden vermeld.

Zoals u zich kunt voorstellen, kunnen deze vereisten zodra ze in 2026 van kracht worden een flinke druk leggen op organisaties die een inbreuk niet snel kunnen vaststellen en classificeren voordat ze deze melden.
We weten allemaal dat grotere ondernemingen zich eigen IT-personeel of een beheerde dienstverlener kunnen veroorloven die deze incidenten snel en efficiënt meldt, maar kleinere bedrijven hebben die capaciteit vaak niet. De kans is nog kleiner dat een gemiddelde SMB weet hoe hij zelf de relevante informatie verzamelt en een melding indient.

Risicobeoordeling en risicobeperking

Hoewel de Strengthening Cybersecurity Act of 2022 niet meteen gevolgen heeft voor organisaties buiten de kritieke infrastructuur, zouden MSP’s al hun klanten moeten uitleggen – als ze dat nog niet hebben gedaan – dat het beschermen van cybersecurity een cruciale stap is in risicobeoordeling en risicobeperking.
De normen uit deze Act zullen in de toekomst waarschijnlijk ook de private sector raken. Dit is een stap in de goede richting voor beveiliging en bedrijven zouden zich al moeten hebben voorbereid door hun cyberrisico’s te beoordelen en de nodige maatregelen te nemen voordat nieuwe regels van kracht worden.
Enkele beste praktijken die elke onderneming altijd zou moeten overwegen:

  • Zero trust-architectuur en toegangsbeheer omarmen: veel organisaties werken nog steeds met onbeperkte toegang tot gevoelige gegevens en systemen. Door zero trust in te voeren en toegangsbeheer in te richten volgens het principe van minste voorrecht, beperken zij de toegang tot netwerken en de IT-omgeving en verkleinen zij hun totale risico.
  • Mobiele en remote beveiliging verbeteren: de opkomst van thuiswerken en Bring Your Own Device (BYOD)-beleid heeft voor veel bedrijven extra risico’s gecreëerd. Omdat cybercriminelen vaak mobiele devices en werkplekken op afstand aanvallen, moeten gebruikers passende maatregelen nemen om deze aanvalsoppervlakken te beveiligen.
  • De meest voorkomende aanvalsvectoren beperken: eenvoudige stappen richting betere beveiligingspraktijken maken voor veel SMB’s een wereld van verschil. Een wachtwoordmanager invoeren, waar mogelijk MFA (Multi-Factor Authentication) inschakelen en cybersecuritytraining aanbieden verlagen het cyberrisico van een bedrijf aanzienlijk.

Aanvullende overwegingen

We zien over de hele linie meer standaardisatie in de manier waarop organisaties cybersecurity-incidenten voorkomen en verhelpen. De ondertekening van deze Act heeft nog een paar gevolgen die het overwegen waard zijn.
FedRAMP is opgericht om de adoptie en het gebruik van cloudtechnologie door de federale overheid te vergemakkelijken en helpt instanties bij het invoeren van moderne cloudtechnologie met nadruk op beveiliging. De uitrol van de Strengthening American Cybersecurity Act of 2022 biedt organisaties binnen het Federal Risk and Authorization Management Program (FedRAMP) de kans om over te stappen op cloud-based technologie.
Regels voor private organisaties die onder kritieke infrastructuur vallen, krijgen via de voorgestelde regels al vorm en worden in 2026 definitief vastgelegd. Tegelijk weten we dat de beveiligings- en rapportagevereisten uit de wet voor kleinere organisaties vaak te kostbaar zijn, waardoor de overheid de financiering van monitoring en herstel mogelijk binnenkort moet subsidiëren.
Velen zijn het erover eens dat er een belastingvoordeel kan komen voor SMB’s die hun cybersecurity versterken. Dat zou een uitkomst zijn voor beheerde dienstverleners die vaak moeite hebben om klanten te overtuigen dat uitgaven aan cybersecurity gerechtvaardigd zijn.

Hoe blijven MSP’s compliant met de American Cybersecurity Act of 2022?

Zodra de rapportageregels in 2026 van kracht worden, kunnen organisaties die niet voldoen sancties opgelegd krijgen.
Wat de verantwoordelijkheid van de MSP betreft, is het belangrijk te weten dat CISA ruime bevoegdheden heeft om informatie op te vragen bij een covered entity, inclusief het uitvaardigen van dagvaardingen. Werkt een bedrijf of MSP niet mee aan een onderzoek van CISA, dan kan de zaak worden doorgezet naar het Amerikaanse ministerie van Justitie voor handhaving, met mogelijk boetes, sancties en zelfs gevangenisstraf tot gevolg.
De andere kant is dat organisaties die wél voldoen een zekere bescherming van de overheid krijgen. Door compliant te blijven is een bedrijf gevrijwaard van civiele procedures en mag de informatie die het aanlevert niet tegen het bedrijf worden gebruikt, ook niet wanneer de kwetsbaarheid door een eigen fout is ontstaan.
Om beter te begrijpen welke gevolgen de Act voor uw MSP kan hebben, bekijken we vijf specifieke secties. Let op: de volgende secties beschrijven alleen de vereisten uit de wet. De concrete handhavingsdetails worden vastgelegd in de regel van 2026:

Sectie 107. Verplichting voor instanties om getroffen private organisaties te informeren

Deze sectie beschrijft de vereisten voor covered entities om incidenten te melden die de vertrouwelijkheid of integriteit van gevoelige informatie in gevaar kunnen brengen, in het bijzonder informatie die samenhangt met wettelijke of regelgevende verplichtingen. Daarnaast beschrijft deze sectie de rapportagevereisten rond incidenten die gevolgen kunnen hebben voor informatiesystemen waarmee gevoelige informatie wordt verzonden of opgeslagen.

Sectie 108. Normen voor mobiele beveiliging

Deze sectie gaat over de beoordeling van de beveiliging van mobiele applicaties en geeft richtlijnen voor het continu bijhouden van een inventaris van alle mobiele devices die het bedrijf gebruikt. Uiteraard beschrijft de sectie ook het gewenste beveiligingsbeleid voor mobiele devices en hoe relevante gegevens met CISA moeten worden gedeeld via automatisering (waar van toepassing).

Sectie 109. Bewaren van gegevens en logs voor incidentrespons

De details worden nog uitgewerkt, maar de Act zal uiteindelijk bepalen welke soorten logs en gegevens u voor getroffen organisaties moet opslaan en hoelang die gegevens bewaard moeten blijven. Er komt een nauwkeurige methodiek om ervoor te zorgen dat de logs beschikbaar blijven voor bepaalde overheidsinstanties ten behoeve van rapportage en tegelijk vertrouwelijk blijven om persoonsgegevens te beschermen. De precieze invulling van deze sectie zou binnen twee jaar definitief moeten zijn.

Sectie 112. Doorlopend threat hunting-programma

Deze sectie bepaalt dat covered entities een programma moeten opzetten “to provide ongoing, hypothesis-driven threat hunting services on the network of each agency”. Zij moeten kunnen rapporteren over wat deze activiteiten inhouden, welke dreigingen of kwetsbaarheden daarbij aan het licht zijn gekomen en wat deze threat hunting-activiteiten verder hebben opgeleverd.
Threat hunting hoort bij een proactievere aanpak van cybersecurity. Deze sectie laat zien dat wetgevers er geen genoegen meer mee nemen dat organisaties simpelweg een aanval afwachten en daarna reageren. Dat biedt volop kansen voor MSP’s die zich op cybersecurity richten en deze threat hunting-diensten kunnen leveren.

Sectie 114. Zero trust-architectuur invoeren

Zero trust is een methodiek die de beveiliging van interne netwerksystemen verhoogt door ervan uit te gaan dat geen enkele software, gebruiker of gegevensbron automatisch veilig of legitiem is. Binnen deze aanpak krijgt alleen toegang wie die toegang echt nodig heeft. Dat betekent dat gebruikers, beheerders en applicaties alleen bij de netwerkonderdelen kunnen die essentieel zijn voor hun rol.
Kort gezegd schrijft de Act voor dat IT-afdelingen het volgende doen:

  • Een team samenstellen of middelen vrijmaken om dreigingen zo snel als praktisch mogelijk te identificeren, te isoleren en te verwijderen. In veel gevallen neemt de MSP of MSSP (Managed Security Service Provider) die verantwoordelijkheid op zich.
  • Stoppen met netwerken als vertrouwd beschouwen en in plaats daarvan uitgaan van “assume access” en controles altijd inrichten vanuit de aanname dat er een risico of dreiging bestaat.
  • Het PoLP (Principle of Least Privilege) toepassen bij het opzetten van informatiebeveiligingsprogramma’s en het beheren van beheerderstoegang.
  • Methoden en architectuur gebruiken die laterale bewegingen door een netwerk beperken, bijvoorbeeld met microsegmentatie.

Samenwerken met NinjaOne

NinjaOne helpt MSP’s hun bedrijf efficiënt en veilig te beheren. Duizenden gebruikers vertrouwen op onze geavanceerde RMM-software om de complexiteit van modern IT Management het hoofd te bieden.
Nog geen Ninja-partner? We helpen u graag uw bedrijf te laten groeien! Bezoek onze blog voor MSP-resources en praktische gidsen, meld u aan voor Bento om belangrijke tips in uw inbox te ontvangen en sluit aan bij onze Live Chats voor persoonlijke gesprekken met channel-experts.
Bent u klaar om NinjaOne-partner te worden? Plan een demo of start uw trial en ontdek waarom ruim 9000 klanten Ninja al hebben gekozen als hun partner in beveiliging en remote management.

FAQs

De definitieve CIRCIA-regels gelden waarschijnlijk voor organisaties in Amerikaanse kritieke infrastructuursectoren en voor dienstverleners die hun essentiële systemen ondersteunen. De exacte lijst wordt vastgelegd wanneer CISA in 2026 de definitieve regel publiceert.

Incidenten die de bedrijfsvoering ernstig verstoren, gevoelige gegevens compromitteren of de integriteit van kritieke systemen aantasten, zijn waarschijnlijk meldingsplichtig. Voor ransomwarebetalingen geldt daarnaast een aparte meldplicht met strikte termijnen.

MSP’s kunnen zich voorbereiden door incidentdetectie te versterken, documentatie te verbeteren en duidelijke communicatieprocedures met klanten af te spreken. Wie nu al aansluit bij zero trust, logging en beste praktijken voor respons, voldoet later makkelijker.

Kleine bedrijven kunnen hiermee te maken krijgen wanneer zij binnen de reikwijdte van kritieke infrastructuur vallen of afhankelijk zijn van dienstverleners die dat doen. Ook zonder directe verplichting helpt sterkere cybersecurity hen om aan stijgende verwachtingen te voldoen.

Het rapportagekader moet het nationale zicht op cyberdreigingen vergroten en gecoördineerde respons versnellen. Organisaties die voldoen, kunnen bovendien aansprakelijkheidsbescherming en duidelijkere richtlijnen krijgen tijdens grote cyberincidenten.

Meer om te lezen

Klaar om de moeilijkste delen van IT te vereenvoudigen?

NinjaOne Algemene Voorwaarden

Door op de knop “Ik accepteer” hieronder te klikken, geeft u aan dat u de volgende wettelijke voorwaarden en onze Gebruiksvoorwaarden accepteert:

  • Eigendomsrechten: NinjaOne bezit en blijft eigenaar van alle rechten, aanspraken en belangen in en op het script (inclusief het auteursrecht). NinjaOne geeft u een beperkte licentie om het script te gebruiken in overeenstemming met deze wettelijke voorwaarden.
  • Gebruiksbeperking: U mag het script alleen gebruiken voor uw legitieme persoonlijke of interne bedrijfsdoeleinden en u mag het script niet delen met derden.
  • Republicatieverbod: Het is onder geen beding toegestaan om het script opnieuw te publiceren in een scriptbibliotheek die toebehoort aan of onder controle staat van een andere softwareleverancier.
  • Garantie disclaimer: Het script wordt geleverd “zoals het is” en “zoals het beschikbaar is”, zonder enige vorm van garantie. NinjaOne belooft of garandeert niet dat het script vrij van gebreken zal zijn of dat het aan uw specifieke behoeften of verwachtingen zal voldoen.
  • Risicoaanvaarding: Het gebruik van het script is op eigen risico. U erkent dat het gebruik van het script bepaalde inherente risico’s met zich meebrengt en u begrijpt en aanvaardt elk van deze risico’s.
  • Verklaring van afstand en vrijwaring: U zult NinjaOne niet verantwoordelijk houden voor enige nadelige of onbedoelde gevolgen die voortvloeien uit uw gebruik van het script en u doet afstand van alle wettelijke of billijke rechten of rechtsmiddelen die u tegen NinjaOne kunt hebben met betrekking tot uw gebruik van het script.
  • EULA: Als u een NinjaOne-klant bent, is uw gebruik van het script onderworpen aan de licentieovereenkomst voor eindgebruikers die op u van toepassing is (EULA).