Belangrijkste punten
- De complexiteit van security is toegenomen doordat organisaties steeds meer tools inzetten tegen veranderende dreigingen. Dat leidt tot versnipperde workflows en operationele hiaten.
- Moderne securityprogramma’s hebben meer baat bij uniform inzicht, controle en remediatie dan bij nog meer oplossingen in een toch al complexe omgeving.
- Systemen zonder patches blijven een van de meest gebruikte aanvalsroutes. Effectieve remediatie van kwetsbaarheden is daarmee een basisprioriteit voor security.
- Gescheiden workflows voor security en IT-operations zorgen vaak voor vertraging tussen het ontdekken en het verhelpen van een kwetsbaarheid, waardoor het risico voor de organisatie toeneemt.
- Nu AI het ontdekken van kwetsbaarheden versnelt, moeten organisaties zich richten op prioritering, automatisering en de snelheid van remediatie om hun beveiligingsbeleid sterk te houden.
- De meest weerbare organisaties vereenvoudigen hun securityoperatie door inzicht, Patching, automatisering en remediatie samen te brengen in één workflow.
De taak van IT was vroeger vrij duidelijk: systemen werkend krijgen, die systemen en hun gebruikers ondersteunen en de motor draaiende houden. Toen kwam het internet en raakte alles met elkaar verbonden. Daarmee werd alles ook blootgesteld. Op dat moment kreeg cybersecurity zoals wij die nu kennen vorm en werd het beheren en beschermen van technologielandschappen een stuk ingewikkelder.
Hetzelfde patroon bestaat al decennia. Aanvallers vinden een ingang. Verdedigers detecteren de inbraak en dichten de gaten. Zodra er een nieuwe aanvalsroute opduikt, verschijnen er nieuwe leveranciers met nieuwe systemen en oplossingen. Die cyclus herhaalt zich al ruim 30 jaar. Het gevolg: organisaties beheren een breed scala aan oplossingen die elk één specifiek probleem aanpakken, terwijl het beschermen van de onderneming steeds bewerkelijker wordt.
Waarom de oude aanpak niet langer werkt
Security is altijd reactief geweest. Dat model is niet houdbaar. Kwaadwillenden misbruiken hiaten in de infrastructuur van organisaties in een alarmerend tempo. Moderne infrastructuur is inmiddels standaard cloud-native, waardoor het aanvalsoppervlak dynamischer is en voortdurend verschuift. AI maakt het er niet beter op.
Organisaties moeten zich richten op het versterken van hun basisbeveiliging. U kunt niet elke aanval voorkomen. Maar u kunt wel bepalen hoe kwetsbaar u bent.
Eenvoud is een beveiligingsvoordeel
Er zijn eenvoudige stappen die organisaties kunnen zetten om hun basisbeveiliging te versterken, hun weerbaarheid te vergroten en teams in staat te stellen de risico’s van morgen proactief aan te pakken.
Uniforme controle wordt daarbij steeds belangrijker. Volgens IBM gebruikt de gemiddelde organisatie 83 verschillende beveiligingsoplossingen van 29 leveranciers. Dat is een hoop versnippering en een hoop potentiële hiaten om rekening mee te houden.
Complexiteit wordt steeds duurder. Het wordt steeds duidelijker dat sterke security niet draait om meer tools. Ze draait om weten wat er is, daar controle over hebben, repareren wat blootligt en snel herstellen wanneer er iets misgaat. Meer is niet altijd beter, zeker niet in security en zeker niet wanneer er zoveel op het spel staat.
Patching is belangrijker dan ooit
Ondanks alle innovatie in security is één ding niet veranderd. Systemen zonder patches blijven een van de makkelijkste manieren voor kwaadwillenden om kwetsbaarheden te misbruiken en organisaties blijven moeite houden om kwetsbaarheden snel en effectief te verhelpen.
Gebrekkige patchprocessen kwamen van oudsher voort uit tijdgebrek, onvoldoende capaciteit en gescheiden werkende teams. Het scannen op kwetsbaarheden ligt bij het ene team – met eigen tools, drijfveren en prioriteiten – terwijl de remediatie bij een ander team ligt. Zo houden teams wel inzicht over, maar geen snelle en betrouwbare manier om ernaar te handelen. Inzicht zonder remediatie is niets meer dan rapportage en rapportage beschermt uw organisatie niet tegen datalekken.
Zodra u die workflows verbindt en kwetsbaarheden rechtstreeks doorstromen naar Patching – inclusief sentimentanalyse en doordachte aanbevelingen voor patchprioritering – kan uw organisatie de omslag maken van reactieve naar proactieve security. U gaat van eerst scannen en dan patchen naar eerst patchen, zonder dat dit ten koste gaat van de stabiliteit. Die omslag, die remediatie en die snelle reactie maken een wereld van verschil.
Remediatie wordt het nieuwe strijdtoneel
Cybersecurity heeft zich jarenlang gericht op detectie. Vandaag de dag kunnen de meeste organisaties kwetsbaarheden wel identificeren. De uitdaging is om er snel genoeg naar te handelen.
Nu AI het ontdekken van kwetsbaarheden versnelt, krijgen organisaties te maken met meer bevindingen, meer patches en meer druk om goed te prioriteren. De winnaars zijn niet de organisaties die de meeste kwetsbaarheden vinden, maar de organisaties die risico’s het snelst wegnemen.
Daarom verleggen securityteams, in samenwerking met ITOps-teams, hun focus steeds vaker van inzicht alleen naar inzicht in combinatie met geautomatiseerde remediatie. Ze brengen het ontdekken en het verhelpen samen in één proces.
Problemen vinden is belangrijk. Ze snel oplossen is wat het risico verkleint. Eenvoud maakt daarbij het verschil.
Waar staan we nu?
Security hoeft niet steeds ingewikkelder te worden. Ze zou juist gestroomlijnder moeten worden en de wendbaarheid en schaalbaarheid van de huidige cloud-native wereld moeten weerspiegelen. Met end-to-end inzicht, geautomatiseerde workflows en uniforme controle die samen zorgen voor een proactievere en weerbaardere securityoperatie op schaal.
De organisaties die proactieve security goed voor elkaar hebben, zijn niet de organisaties met de meeste tools. Het zijn de organisaties met de meeste duidelijkheid en controle. Ze kennen hun omgeving. Ze beperken onnodige complexiteit en ze richten zich erop de basis echt goed te doen.
De snelste en meest effectieve weg vooruit is niet méér toevoegen. Het is vereenvoudigen wat er al is.
