Belangrijkste punten
- Risico’s van remote access: remote access vergroot het aanvalsoppervlak van een organisatie, wat zich kan uiten in hiaten in de governance zoals misbruik van referenties, onbevoegde toegang en het falen van endpoint-vertrouwen.
- Voordelen van centrale governance voor remote access: met centrale governance voor remote access kunnen technici remote devices beheren, monitoren en beveiligen zonder dat het beveiligingsbeleid van de organisatie eronder lijdt.
- Zicht op endpoints en coördinatie van remote access: door kwetsbaarheden in remote omgevingen te beoordelen en te beheren houden organisaties zicht op de beveiligingsstatus van hun endpoints en nemen ze beter onderbouwde beslissingen over remote access.
Remote access-beveiliging is cruciaal in enterprise-organisaties met een gedistribueerd personeelsbestand. Het zorgt ervoor dat alleen geautoriseerde gebruikers en devices toegang krijgen tot interne bronnen en beschermt zo het netwerk en de data van een organisatie. Door veilige remote access-maatregelen in te voeren, kunnen enterprises hun aanvalsoppervlak aanzienlijk verkleinen.
Remote access en de bijbehorende beveiligingsrisico’s
Remote access is een noodzaak geworden nu steeds meer organisaties kiezen voor hybride en remote werken. Het toevoegen van remote access aan uw bedrijfsvoering brengt echter ook nieuwe beveiligingsrisico’s met zich mee, omdat uw aanvalsoppervlak flink groter wordt. Denk daarbij aan:
- Remote beheertools zoals RMM-platformen, PowerShell remote en andere remote desktop-hulpprogramma’s
- VPN-infrastructuur, en dan vooral ongepatchte VPN-appliances
- Remote desktop-services
- Workflows voor toegang van externe partijen
- Cloud-connected endpoints
Deze aanvalsoppervlakken kunnen hiaten in de governance blootleggen wanneer ze niet effectief worden beheerd. Daarom is centrale governance onmisbaar: zonder die governance wordt uw omgeving kwetsbaarder voor:
- Misbruik van referenties;
- Ongepatchte remote systemen;
- Onbevoegde toegang;
- Zwakke authenticatiecontroles; en
- Het falen van endpoint-vertrouwen.
Centrale governance voor remote access invoeren
Door beste praktijken voor veilige remote access toe te passen, beperkt u de bijbehorende risico’s. Bovendien maakt centrale governance voor gedistribueerde omgevingen het voor technici eenvoudiger om hun beveiligingsbeleid te handhaven zonder zichzelf voorbij te lopen.
Tot de beste praktijken behoren:
Sterke authenticatie afdwingen
Authenticatie is een fundamentele beveiligingsmaatregel voor remote access. Het verkleint het risico op onbevoegde toegang doordat de identiteit van gebruikers wordt geverifieerd voordat zij toegang krijgen tot bedrijfsbronnen.
Effectieve authenticatiepraktijken zijn onder meer:
- Gebruik van MFA (Multi-Factor Authentication)
- Implementatie van conditional access policies
- Wachtwoordgovernance
- Verificatie van gebruikersidentiteit
Toegang volgens least privilege
Remote gebruikers horen beperkte toegang tot bedrijfsdata te hebben. Concreet: ze krijgen alleen toegang tot de applicaties en data die ze nodig hebben voor hun rol.
Technici kunnen dat regelen via:
- Role-based access controls (RBAC)
- Automatisch verlopende privilege-escalatie
- Netwerksegmentatie
- PAM (Privileged Access Management)
Zo beperken ze de mogelijke schade wanneer de referenties van een gebruiker worden gecompromitteerd.
Validatie van endpoint-vertrouwen onderhouden
Een gecompromitteerd endpoint is net zo riskant als gecompromitteerde referenties. Endpointvalidatie verkleint dat risico door te controleren of devices aan de vastgestelde beveiligingseisen voldoen voordat ze toegang krijgen.
Technici moeten het volgende valideren:
- Patchstatus van het endpoint
- Apparaatgezondheid
- Naleving van beveiligingsvoorschriften
- Afdwingen van versleuteling
- Eigendom van het endpoint
Zodra het device en de gebruiker zijn gevalideerd, kan toegang worden verleend. Zo passen organisaties hun beveiligingsbeleid consistent toe in remote omgevingen
Zicht op endpoints afstemmen op remote access
Veilige remote access leunt sterk op zicht op endpointactiviteit en beveiligingsstatus. Stem uw governance af op die informatie om monitoring, vulnerability management en herstelwerkzaamheden op elkaar aan te laten sluiten.
Belangrijke praktijken zijn onder meer:
Kwetsbaarheden beoordelen in thuiswerkomgevingen
Organisaties moeten het volgende continu monitoren:
- Kwetsbare endpoints
- Ontbrekende patches
- Compliance van endpoints
- Niet-geautoriseerde applicaties
- Blootstelling via remote beheer
Als u dit in beeld heeft, worden uw technici niet verrast en verloopt de coördinatie van herstelacties beter.
Cloud-based vulnerability management voor remote werknemers
Organisaties die overstappen op remote of hybride werken moeten oppassen met methoden voor vulnerability management die bij de firewall ophouden. Die geven namelijk een vertekend beeld van het risico voor de organisatie.
Een effectieve integratie van centrale remote governance vraagt om afstemming met:
- Vulnerability management
- Patchgovernance
- Endpointmonitoring
- Beveiligingsrapportage
Door deze beveiligingsprocessen op elkaar af te stemmen, verbeteren organisaties hun zicht, hun risicobeheer en hun operationele effectiviteit.
Continue synchronisatie van endpoints
Continue synchronisatie is nodig als u losse endpointdata wilt omzetten in beheersbaar zicht op de hele onderneming. Organisaties zetten daarvoor doorgaans het volgende in:
- Terugkerende beveiligingsvalidaties en compliancecontroles die volgens een schema of bij bepaalde gebeurtenissen opnieuw worden uitgevoerd;
- Cloud-based rapportage;
- Vrijwel realtime zicht op de asset-inventaris, compliancestatus, kwetsbaarheden en configuratiedata van uw organisatie;
- Automatisering van compliance-inzicht.
Beveiliging van remote medewerkers in de praktijk brengen
In een gedistribueerd personeelsbestand vraagt beveiliging om operationele coördinatie. Het gebeurt niet alleen bij het inloggen en het beperkt zich niet tot gebruikers. Wanneer u de beveiliging van remote medewerkers operationeel maakt, moet u naast gebruikersmonitoring ook rekening houden met toegang door derden en met standaardisering van beleid.
Toegang van derden en externe partijen beveiligen
In remote omgevingen werken organisaties vaak samen met externe partijen, leveranciers of freelancers. Deze gebruikers kunnen extra beveiligingsrisico’s meebrengen, omdat ze onbeheerde devices gebruiken, onder andere beveiligingsmaatregelen werken en sneller door onboarding- en offboardingprocessen gaan. Daardoor kan de blootstelling aan risico’s toenemen.
Door de toegang van deze gebruikers te beperken met gesegmenteerde toegangscontroles, tijdelijke toegangscontroles, validatiestandaarden voor endpoints en exposure management, verkleint u het beveiligingsrisico en beperkt u onbevoegde toegang.
Continu monitoren
Zoals gezegd houdt uw beveiligingsbeleid niet op na het inloggen. Met continue monitoring sporen organisaties beveiligingsrisico’s op gedurende de hele sessie, door endpointactiviteit, afwijkingen in toegang, authenticatiegebeurtenissen en veranderingen in blootstelling te volgen.
Remote beveiligingsbeleid standaardiseren
Organisaties horen beleid op te stellen voor het gebruik van remote endpoints, device-compliance, toegangsgovernance, patching van endpoints en remote beheertoegang. Zo voorkomt u verwarring binnen uw IT-team en wordt uw governance volwassener.
Op lange termijn werken aan volwassen remote access-beveiliging
Volwassen enterprise-programma’s voor remote access-beveiliging delen een aantal vaste operationele kenmerken:
- Continue validatie van endpoints in plaats van eenmalige controles bij aanmelding
- Zicht vanuit de cloud dat niet afhankelijk is van verbinding met het bedrijfsnetwerk
- Centrale governance over beslissingen rond identiteit, device en toegang
- Risicogebaseerde toegangscontroles die meewegen met realtime signalen
- Geautomatiseerde compliancerapportage waarvoor niemand handmatig data hoeft te verzamelen
- Geïntegreerd vulnerability management dat toegangsbeslissingen voedt
- Een schaalbare architectuur die grote aantallen gedistribueerde endpoints aankan
Samen veranderen deze mogelijkheden remote access van een reactieve operationele last in een beheerde governancefunctie.
Veelgemaakte fouten in de governance van remote access
Remote access behandelen als tijdelijke infrastructuur
Veel enterprises draaien nog steeds de VPN-stack die ze in maart 2020 als noodoplossing uitrolden. Die stack was ontworpen en gedimensioneerd voor een crisis, niet voor permanent gebruik.
Endpointvalidatie over het hoofd zien
Toegang op basis van alleen referenties negeert de device-kant van de vergelijking. Een geldige login vanaf een gecompromitteerde laptop blijft een inbreuk.
Inconsistente access policies hanteren
Als teams vaak uitzonderingen op het beleid aanvragen of goedkeuren, worden beveiligingsmaatregelen inconsistent en minder effectief binnen de organisatie.
Herstel van remote systemen uitstellen
Patching die afhangt van een VPN-verbinding of een bezoek aan kantoor levert een lange staart aan vertraging op. Aanvallers wachten niet op het volgende synchronisatiemoment.
Toegang en vulnerability management niet op elkaar afstemmen
Teams voor identiteit, endpoints en kwetsbaarheden werken vaak met gescheiden tooling zonder gedeelde signalen. Aanvallers maken gebruik van die naden.
Versterk uw beveiligingsbeleid met governance voor remote access
Enterprise remote access-beveiliging draait niet langer om het mogelijk maken van connectiviteit. Het gaat om het beheersen van gedistribueerd vertrouwen op grote schaal. Organisaties die sterke authenticatie, endpointvalidatie, least-privilege-toegang, zicht op kwetsbaarheden en continue monitoring samenbrengen in één governancemodel zijn beter in staat hybride werken te ondersteunen en tegelijk hun blootstelling te beperken. Wie remote access blijft zien als een netwerkprobleem dat met een grotere VPN wordt opgelost, blijft de gevolgen van een groeiend aanvalsoppervlak voelen.
