/

Zo brengt u herstelafhankelijkheden van back-ups in kaart vóór een incident

door Team Ninja
How to Map Backup Recovery Dependencies Before Incidents
How to Map Backup Recovery Dependencies Before Incidents

Try our #1 rated endpoint management platform on G2

NinjaOne dashboard screenshot

Automate the Hardest Parts of IT

Belangrijkste punten

  • Begin uw back-upafhankelijkheden in kaart te brengen bij de meest kritieke bedrijfsdiensten en werk van daaruit naar buiten. Documenteer elke ondersteunende applicatie, gegevensopslag en toegangsroute die aan elke afhankelijkheid vastzit.
  • Bepaal het failure domain van elke back-upkopie die u bewaart. Zorg dat geen twee back-ups in dezelfde cloudprovider, control plane of identiteitssysteem staan, zodat u niet alle kopieën verliest door één storing.
  • Breng elke categorie afhankelijkheden expliciet in kaart en wijs aan elke categorie een hersteleigenaar toe. Zo worden afhankelijkheden zonder eigenaar geen cruciale knelpunten tijdens een echt herstel.
  • Leg de herstelvolgorde vast voordat zich een incident voordoet. Workloads die vóór de benodigde services worden hersteld, falen ongemerkt en maken het herstelproces nog ingewikkelder dan het al is.
  • Test de herstelketen regelmatig en meet de werkelijke hersteltijd af tegen uw RTO- en RPO-doelstellingen. Zit er een gat tussen beide, dan moet u uw back-upfrequentie of bewaarbeleid herzien.

Back-ups zijn cruciaal voor herstel, maar ze zijn niet meer waard dan het vermogen van uw team om ze tijdens een echte verstoring te benaderen, te verifiëren en terug te zetten.

Herstelplannen van organisaties lopen vaak spaak omdat de systemen die nodig zijn om die back-upkopieën te benaderen niet beschikbaar zijn, verkeerd geconfigureerd staan, niet gedocumenteerd zijn of vastzitten aan dezelfde storingsroute die de verstoring in de eerste plaats veroorzaakte.

Precies daarom is het in kaart brengen van herstelafhankelijkheden van back-ups zo belangrijk. Elke restore-actie leunt op een keten van systemen, services, identiteiten en gegevensopslag die samenwerken. Valt één schakel in die keten weg, dan stokt het herstel of mislukt het zelfs volledig.

Door herstelafhankelijkheden van back-ups in kaart te brengen, voorkomt u dat: u brengt elk systeem, elke service, identiteit, netwerkverbinding en gegevensopslag in beeld die nodig is om een herstel af te ronden.

In deze gids leest u hoe u die afhankelijkheden in kaart brengt vóórdat een incident met gegevensverlies u dwingt ze op de harde manier te ontdekken.

Wat zijn herstelafhankelijkheden van back-ups?

Herstelafhankelijkheden van back-ups zijn de componenten, workflows en andere gegevensvoorwaarden die nodig zijn om IT-systemen en gegevens met succes te herstellen. Het gaat kortom om alles wat aanwezig moet zijn en moet werken voordat uw team een herstel succesvol kan afronden.

Veel organisaties kijken vooral naar de vraag of hun gegevens worden geback-upt, hoe vaak dat gebeurt en waar die gegevens staan. Dat zijn belangrijke vragen, maar ze vertellen slechts een deel van het verhaal.

Als er tijdens het eigenlijke herstel iets misgaat, wilt u zeker weten dat uw team bij die gegevens kan, ze kan ontsluiten en kan terugzetten naar een werkende staat. En precies dat bepalen de herstelafhankelijkheden van back-ups.

Enkele van de meest voorkomende voorbeelden van back-upafhankelijkheden:

  • Back-uprepository’s
  • Portalen voor back-upbeheer
  • Storage-API’s
  • Cloud-configuratieschermen
  • DNS en netwerkconnectiviteit
  • Endpoint- of serveragents
  • Databaseservices
  • Herstelbestemmingen
  • Serviceaccounts
  • Documentatie en Runbooks
  • Communicatiekanalen
  • Leveranciersondersteuning

Een volledige kaart van back-upafhankelijkheden laat zien wat er moet werken vóórdat het herstel begint en niet alleen welke gegevens zijn geback-upt.

Waarom het in kaart brengen van back-upafhankelijkheden belangrijk is

Een van de hardnekkigste misverstanden rond gegevensback-up en -herstel is dat een geslaagde back-uptaak ook herstel garandeert.

Dat uw team een back-uptaak heeft afgerond, betekent niet automatisch dat het die back-up tijdens een storing ook met succes kan terugzetten. Dat hangt ervan af of de benodigde systemen, toegangsroutes en workflows beschikbaar zijn en naar behoren werken.

Dat onderscheid is belangrijker dan de meeste mensen beseffen. Maar al te vaak lopen IT-teams tijdens een herstel tegen blokkades aan die niets met de back-upgegevens zelf te maken hebben, zoals:

  • Back-upgegevens zijn afhankelijk van dezelfde cloud control plane als productie. Legt de storing de control plane van uw cloudprovider plat, dan komt u niet bij uw back-up omdat het portaal onbereikbaar is.
  • IAM- of MFA-services zijn niet beschikbaar. Zonder werkend identity and access management of MFA-systeem kunnen beheerders zich niet authenticeren en dan komt niemand de back-upomgeving binnen, zelfs niet met de juiste referenties.
  • Encryptiesleutels zijn onbereikbaar. Zit het key management-systeem in hetzelfde failure domain als productie, dan blijven de back-upgegevens op slot tot de toegang is hersteld.
  • Herstelbestemmingen zijn niet voorbereid. Wanneer de doelomgeving nog geen gegevens kan ontvangen, bijvoorbeeld omdat er geen opslag is ingericht of het doelsysteem nog niet is opgezet, loopt het herstel vertraging op.
  • Applicatieafhankelijkheden ontbreken. Herstelt u een database of workload naar een omgeving zonder de services waarop die steunt, dan werkt het herstelde systeem niet, ook al zijn de gegevens terug.
  • Netwerkroutes of DNS-records zijn niet beschikbaar. Lopen de netwerkpaden of DNS-records tussen uw back-uprepository en de herstelbestemming via de infrastructuur die is uitgevallen, dan komt er geen verbinding tot stand.
  • Het is onduidelijk wie het herstel bezit. Als er per herstelstap geen rol is toegewezen, verliezen teams kostbare minuten met uitzoeken wie waarvoor verantwoordelijk is.
  • De herstelvolgorde is niet gedocumenteerd. Zonder vastgelegde volgorde om systemen weer online te brengen, herstellen teams workloads die afhangen van services die nog niet draaien.
  • Back-upgegevens worden teruggezet voordat de benodigde services online zijn. Te vroeg herstellen mislukt niet alleen geruisloos, het introduceert ook extra problemen die de rest van het herstelproces kunnen compliceren.

Wat deze blokkades zo riskant maakt, is dat ze zelden opduiken tijdens routinematige back-uptests. Ze komen juist boven water tijdens echte incidenten, wanneer de druk het hoogst is en de foutmarge het kleinst.

Uw team kan maandenlang succesvolle back-uptaken draaien en toch midden in een echt incident met gegevensverlies op een of twee van deze blokkades stuiten. Dit is precies het soort risico waar richtlijnen voor het plannen van cloudstoringen al jaren voor waarschuwen.

Zelfs wanneer de back-upgegevens in een andere regio of availability zone staan, leunen ze nog steeds op hetzelfde providerportaal, IAM-platform, key management-systeem, dezelfde metadataservices en netwerkinfrastructuur die zijn uitgevallen.

U loopt dit probleem het beste voor door uw back-upafhankelijkheden vooraf in kaart te brengen in plaats van tot een echt incident te wachten om te ontdekken welke schakels in uw herstelketen kapot zijn.

Zo brengt u herstelafhankelijkheden van back-ups in kaart

Het in kaart brengen van back-upafhankelijkheden begint bij uw meest kritieke services en werkt van daaruit naar buiten, naar elk systeem, elke toegangsroute en elke workflow waarvan uw herstel afhangt. Het doel is een volledig beeld van uw herstelketen.

Begin bij de meest kritieke bedrijfsdiensten

Het in kaart brengen van herstelafhankelijkheden van back-ups begint altijd bij de services of processen die voor uw organisatie het zwaarst wegen. Welke systemen zouden de bedrijfsvoering het hardst raken als ze wegvielen? Begin daar en werk van daaruit naar buiten.

Zet elke applicatie, elk endpoint, elk SaaS-platform en elke gegevensopslag op een rij die elke cruciale service ondersteunt. Zo krijgt uw afhankelijkheidskaart vanaf het begin een heldere prioriteitsstructuur.

Bepaal vervolgens waar de back-upkopieën van de gegevens van elk systeem staan en hoe uw team er tijdens een verstoring daadwerkelijk bij komt. Weten waar uw back-up staat, helpt weinig als de toegangsroute ernaartoe kapot is.

Werk elke afhankelijkheid stap voor stap door

Zodra u uw kritieke services en de bijbehorende systemen in beeld hebt, werkt u de onderstaande stappen door en bouwt u de rest van uw kaart met back-upafhankelijkheden uit:

  • Documenteer de eisen rond identiteit, MFA, key management en serviceaccounts. Bepaal per back-up welke accounts nodig zijn om erbij te komen. Controleer of er MFA nodig is, welk key management-systeem de encryptiesleutels bewaart en welke serviceaccounts het herstelproces vereist.
  • Breng afhankelijkheden van netwerk, DNS, opslag en cloud control plane in kaart. Breng de infrastructuur in beeld die uw team met de back-upomgeving verbindt. Denk aan netwerkroutes, DNS-records, storage-API’s en cloud control planes.
  • Leg herstelbestemmingen en alternatieve herstellocaties vast. Documenteer waar de herstelde gegevens en systemen terechtkomen en zorg dat die bestemmingen vooraf gereed zijn. Zoek minstens één alternatieve locatie voor het geval de primaire bestemming uitvalt.
  • Documenteer de herstelvolgorde en systeemvereisten. Bepaal in welke volgorde de systemen weer online moeten komen en noteer welke services moeten draaien voordat andere kunnen worden hersteld. Slaat u deze stap over, dan zet u workloads terug in omgevingen die er nog niet klaar voor zijn.
  • Wijs per afhankelijkheid een hersteleigenaar toe. Koppel elke afhankelijkheid terug aan de recovery time objective (RTO) en recovery point objective (RPO) van het systeem dat zij ondersteunt. Zo weet uw team welke afhankelijkheden tijdens een herstel voorrang krijgen.
  • Valideer de kaart met hersteltests. Voer hersteltests uit die uw gedocumenteerde afhankelijkheidskaart van begin tot eind volgen en bevestig of elk onderdeel zich gedraagt zoals verwacht.
  • Werk de kaart bij na grote wijzigingen. Cloudmigraties, applicatie-updates, herinrichting van infrastructuur en wisselingen van leverancier kunnen nieuwe afhankelijkheden in uw herstelproces introduceren. Behandel uw afhankelijkheidskaart als een levend document en werk die bij na elke ingrijpende wijziging in uw omgeving.

Bepaal uw categorieën van afhankelijkheden

Naast de technische afhankelijkheden moet uw kaart ook rekening houden met andere soorten afhankelijkheden, zoals:

  • Afhankelijkheden van bedrijfsprocessen. Dit zijn de functies die steunen op de gegevens of het systeem dat wordt hersteld. Weten welke processen geraakt worden, helpt uw team bepalen welke systemen als eerste terug online moeten en in welke volgorde.
  • Gegevensafhankelijkheden. Hieronder vallen de specifieke bestanden, databases, SaaS-records, endpointgegevens en workloads die moeten worden hersteld. Sommige systemen draaien simpelweg niet zonder de gegevens waarop ze steunen, dus weten welke datasets voor een herstel nodig zijn, is cruciaal om de volgorde goed te krijgen.
  • Applicatieafhankelijkheden. Applicaties, services, API’s, middleware en databases moeten als groep worden hersteld. Anders werkt geen van die onderdelen naar behoren.
  • Infrastructuurafhankelijkheden. Deze categorie omvat de servers, opslagsystemen, endpoints, virtuele machines, netwerken en cloudservices die het herstelproces zelf ondersteunen. Het maakt niet uit of uw back-upgegevens intact en bereikbaar zijn; het herstel kan alsnog mislukken als de infrastructuur die ze moet ontvangen en draaien offline is.
  • Identiteitsafhankelijkheden. Uw afhankelijkheidskaart moet ook alle accounts, MFA-systemen, IAM-rollen, serviceaccounts en geprivilegieerde gebruikers benoemen die nodig zijn om herstelacties te authenticeren en autoriseren. Is een deel van de identiteitslaag tijdens een verstoring niet beschikbaar, dan is de hele herstelomgeving onbereikbaar.
  • Beveiligingsafhankelijkheden. Encryptiesleutels, certificaten, toegangscontroles en logsystemen horen eveneens in uw afhankelijkheidskaart thuis. Ontbrekende of onbereikbare beveiligingssystemen maken het onmogelijk om herstelde gegevens te ontsleutelen of te valideren.
  • Afhankelijkheden van het back-upplatform. Dit zijn de portalen, agents, repository’s, API’s en back-upcatalogi waarmee uw team het herstelproces start en beheert. Ontbreekt een van deze componenten of staat die verkeerd geconfigureerd, dan kan uw team niet met de back-upomgeving werken, ook al zijn de gegevens zelf bereikbaar.
  • Leveranciersafhankelijkheden. Loopt een deel van het herstelproces via een externe provider, SaaS-platform of cloudservice, dan is het cruciaal dat u hun escalatieroutes en ondersteunde SLA’s vooraf kent.
  • Afhankelijkheden van mensen. Een solide back-up- en herstelplan kan alsnog mislukken als de juiste mensen niet beschikbaar zijn of niet weten wat er van hen verwacht wordt. Uw afhankelijkheidskaart moet per fase aangeven welke interne teams, eigenaren, fiatteurs en escalatiecontacten nodig zijn. Zorg dat zij hun verantwoordelijkheden kennen.
  • Communicatieafhankelijkheden. Dit zijn de belangrijkste communicatiemiddelen waarop uw team doorgaans vertrouwt. Draaien die applicaties op dezelfde infrastructuur die niet beschikbaar is, dan hebt u een gedocumenteerd alternatief nodig om het herstelproces te coördineren.

Documenteer back-uplocaties en toegangsroutes

Nu u weet wat uw herstelafhankelijkheden van back-ups zijn, is de volgende stap het vastleggen van de specifieke locaties waar uw back-upgegevens staan en hoe uw team daar bij komt wanneer er iets misgaat.

Voor elke back-upkopie die uw organisatie bewaart, legt u het volgende vast:

  • Opslaglocatie. Waar staat de back-up? Noteer de specifieke regio, locatie, cloudprovider of repository, zodat er geen verwarring ontstaat wanneer iemand die tijdens een incident snel moet vinden.
  • Back-upplatform of -portaal. Met welke tool of interface beheert en start uw team het herstel? Vermeld eventuele versiespecifieke details die het herstelproces kunnen beïnvloeden.
  • Benodigde beheerderstoegang. Welke accounts of rollen moeten actief en bereikbaar zijn zodat uw team de back-upomgeving binnenkomt?
  • MFA-vereisten. Heeft uw team multi-factor authentication nodig om bij de back-up te komen? Beschrijf dan hoe MFA wordt geleverd en wat het alternatief is als de primaire MFA-methode niet beschikbaar is.
  • Locatie van de encryptiesleutels. Waar staan de sleutels die nodig zijn om de back-upgegevens te ontsleutelen en hoe komt uw team erbij?
  • Netwerkpad. Wat is de route tussen uw back-uprepository en de herstelbestemming? Documenteer die route én elke afhankelijkheid van specifieke netwerkinfrastructuur die tijdens een storing kan uitvallen.
  • DNS-afhankelijkheid. Welke DNS-records moeten correct worden omgezet zodat de verbinding tussen uw back-upomgeving en het hersteldoel werkt?
  • Afhankelijkheid van restore- of storage-API’s. Welke API’s worden tijdens het herstel aangeroepen en welke alternatieven zijn er als de primaire API niet beschikbaar is of gelimiteerd raakt tijdens een incident met hoge vraag?
  • Benodigde serviceaccounts. Welke niet-menselijke accounts spelen een rol in de herstelworkflow? Teams kijken vaak over die accounts heen, maar ze worden snel een blokkade als ze verlopen zijn, verkeerd geconfigureerd staan of gekoppeld zijn aan een onbereikbaar identiteitssysteem.
  • Failure domain. Welke bredere infrastructuurstoring zou deze back-upkopie meteen mee offline halen?

Dat laatste punt wordt door veel organisaties over het hoofd gezien. Ze bewaren meerdere back-upkopieën bij dezelfde provider, in dezelfde regio, hetzelfde identiteitssysteem of dezelfde control plane en zijn vervolgens verrast dat ze hun gegevens niet kunnen herstellen.

De kracht van een back-upstrategie zit niet in het aantal kopieën, maar in hoe onafhankelijk de toegangsroute van elke kopie is. Kan elke back-up die u bewaart door dezelfde storing worden geveld, dan houdt u simpelweg duplicaten van dezelfde kwetsbaarheid in stand.

Uw kaart met back-upafhankelijkheden in de praktijk brengen

Een kaart met back-upafhankelijkheden levert pas waarde op wanneer die aan een herstelplan is gekoppeld. De kaart vertelt uw team wat er is (en hoe het samenhangt), het herstelplan vertelt wat zij met die informatie moeten doen wanneer zich een incident voordoet.

Samen geven ze uw team het inzicht en de middelen om de dienstverlening effectief te herstellen. Zo verbindt u beide:

Bouw een herstelplan dat aansluit op uw afhankelijkheidsplan

Voordat u met uw herstelplan begint, is het belangrijk dat u een helder beeld hebt van welke systemen en gegevens voor uw organisatie het zwaarst wegen.

Dat doet u met een business impact analysis, waarin u uw meest kritieke systemen, applicaties en gegevensopslagen benoemt en indeelt naar de schade die ze uw bedrijf zouden berokkenen als ze uitvallen.

Zonder dat fundament wordt uw herstelplan te algemeen en te optimistisch in plaats van specifiek en realistisch.

Zorg daarnaast dat uw herstelplan het volgende duidelijk beschrijft:

  • Welke systemen als eerste worden hersteld
  • Welke datasets de hoogste prioriteit hebben
  • Welke afhankelijkheden hersteld moeten zijn voordat applicaties kunnen draaien
  • Welke teams elke herstelstap bezitten
  • Welke alternatieve toegangsroutes beschikbaar zijn
  • Welke RTO- en RPO-doelstellingen gelden
  • Welke leverancierscontacten nodig zijn
  • Welke validatiestappen het herstel van de dienstverlening bevestigen

Valideer uw afhankelijkheidskaart met tests

De enige manier om te weten of uw herstelketen echt werkt, is die testen. Het doel is niet om te bevestigen dat u een volledig herstel kunt afronden, maar om te verifiëren of uw team de back-upgegevens onder realistische omstandigheden kan benaderen, ontsluiten, op volgorde zetten en gebruiken.

Uw validatieproces omvat de volgende stappen:

  • Herstel back-upgegevens zonder de primaire productieroute te gebruiken. Controleer of uw team uw back-ups daadwerkelijk kan terugzetten via een alternatieve route die niet afhangt van dezelfde omgeving die een mogelijke storing zou platleggen.
  • Bevestig dat beheerders bij het back-upportaal kunnen. Loop het inlogproces door en zorg dat de juiste mensen bij de back-upsystemen komen zonder te leunen op identiteitssystemen die tijdens een verstoring misschien niet beschikbaar zijn.
  • Controleer of de benodigde referenties en MFA-workflows werken. Zorg dat alle vereiste referenties actief zijn en dat alle MFA-workflows het hele proces door succesvol worden afgerond.
  • Verifieer of de encryptiesleutels bereikbaar zijn. Bevestig dat uw team via de gedocumenteerde toegangsroute bij de sleutels komt die nodig zijn om back-upgegevens te ontsleutelen.
  • Herstel een bestand, database, endpoint of workload naar een goedgekeurd doel. Voer een echt herstel uit om te controleren of uw proces van begin tot eind werkt. Deze stap bevestigt dat de back-upgegevens aanwezig zijn en naar een werkende herstelbestemming kunnen worden overgebracht.
  • Verifieer dat de applicatieafhankelijkheden in de juiste volgorde worden hersteld. Test of uw gedocumenteerde herstelvolgorde een applicatie daadwerkelijk werkend terugbrengt.
  • Test de communicatie- en escalatieworkflows. Loop het communicatieplan door dat uw team tijdens een echt herstel gebruikt en bevestig dat de kanalen bereikbaar zijn en de escalatieroutes werken zoals gedocumenteerd.
  • Vergelijk de werkelijke hersteltijd met uw RTO-doelstellingen. Meet hoelang het testherstel in werkelijkheid duurde en zet dat af tegen de RTO voor dat systeem. Een gat tussen beide is een duidelijk signaal dat de herstelketen gestroomlijnd of verbeterd moet worden.
  • Vergelijk de actualiteit van de herstelde gegevens met uw RPO-doelstellingen. Beoordeel hoe oud de herstelde gegevens zijn en zet dat af tegen de RPO van het systeem. Zijn de gegevens ouder dan de RPO toestaat, dan moet u uw back-upfrequentie of bewaarbeleid herzien.
  • Documenteer gaten en werk de afhankelijkheidskaart bij. Leg tot slot elk gat vast dat u tijdens een hersteltest ontdekt. Denk aan aannames die niet klopten of nieuw ontdekte afhankelijkheden. Gebruik die bevindingen om zowel uw afhankelijkheidskaart als uw herstelplan te verbeteren vóór de volgende testronde.

Belangrijker nog: testen hoort binnen uw organisatie een terugkerende activiteit te zijn, geen eenmalige oefening. Elke grote wijziging in uw omgeving of het nu een nieuwe applicatie of leverancier is, kan nieuwe afhankelijkheden introduceren. Zorg dat uw afhankelijkheidskaart de werkelijkheid van uw omgeving blijft weerspiegelen.

Breng herstelafhankelijkheden van back-ups in kaart voordat een incident u ertoe dwingt

Herstelafhankelijkheden van back-ups bepalen of uw team de back-upgegevens waar het zo hard aan heeft gewerkt ook echt kan terugzetten.

Een back-upkopie hebben is belangrijk, maar het is slechts een deel van de vergelijking. Kan uw team niet bij het back-upplatform, zich niet authenticeren bij de benodigde systemen, de back-upgegevens niet ontsleutelen of geen verbinding maken met het juiste netwerk, dan kan het hele herstelproces vertraging oplopen of zelfs volledig mislukken.

Daarom is het in kaart brengen van back-upafhankelijkheden zo belangrijk. Zo brengt u de systemen, services, accounts, mensen en processen in beeld die voor een geslaagd herstel nodig zijn.

Nog belangrijker: het helpt uw team begrijpen hoe die afhankelijkheden samenhangen.

Door ze vooraf in kaart te brengen, legt u de juiste herstelvolgorde vast voor een soepel en voorspelbaar herstel.

Gerelateerde onderwerpen:

FAQs

Het eigenaarschap van kaarten met back-upafhankelijkheden is meestal verdeeld over IT-operations, infrastructuur, security, applicatie-eigenaren, cloudteams en verantwoordelijken voor bedrijfscontinuïteit. Toch hoort uw team één centrale eigenaar voor disaster recovery of weerbaarheid te hebben die de kaart onderhoudt en coördineert.

Werk uw afhankelijkheidskaart bij na elke ingrijpende ontwikkeling in uw omgeving. Denk aan cloudmigraties, applicatie-updates, herinrichting van infrastructuur, wijzigingen aan het identiteitsplatform, wisselingen van leverancier, grote incidenten en hersteltests. Behandel de kaart als een levend document dat moet aansluiten op de werkelijkheid van uw omgeving.

Application dependency mapping (ADM) laat zien hoe applicaties en services van elkaar afhangen om tijdens runtime te functioneren. Het in kaart brengen van back-upafhankelijkheden gaat een stap verder en volgt de specifieke gegevensstromen, databases en servers die nodig zijn om een applicatie veilig te herstellen.

De meeste herstelacties vereisen beheerderstoegang, MFA, geprivilegieerde accounts, serviceaccounts en encryptiesleutels om van start te gaan. Zitten uw identiteitssystemen vast in dezelfde storing die productie heeft platgelegd, dan komt uw team de back-upomgeving niet binnen, zelfs niet met alle geldige referenties.

Zeker. SaaS-applicaties bevatten doorgaans bedrijfskritieke gegevens en komen met eigen toegangseisen, bewaarlimieten, integraties van derden en herstelbeperkingen die uw hersteltijdlijn kunnen beïnvloeden. Neem ze op in uw afhankelijkheidskaart, anders loopt uw team bij het terugzetten van die gegevens tegen onverwachte blokkades aan.

Meer om te lezen

Klaar om de moeilijkste delen van IT te vereenvoudigen?

NinjaOne Algemene Voorwaarden

Door op de knop “Ik accepteer” hieronder te klikken, geeft u aan dat u de volgende wettelijke voorwaarden en onze Gebruiksvoorwaarden accepteert:

  • Eigendomsrechten: NinjaOne bezit en blijft eigenaar van alle rechten, aanspraken en belangen in en op het script (inclusief het auteursrecht). NinjaOne geeft u een beperkte licentie om het script te gebruiken in overeenstemming met deze wettelijke voorwaarden.
  • Gebruiksbeperking: U mag het script alleen gebruiken voor uw legitieme persoonlijke of interne bedrijfsdoeleinden en u mag het script niet delen met derden.
  • Republicatieverbod: Het is onder geen beding toegestaan om het script opnieuw te publiceren in een scriptbibliotheek die toebehoort aan of onder controle staat van een andere softwareleverancier.
  • Garantie disclaimer: Het script wordt geleverd “zoals het is” en “zoals het beschikbaar is”, zonder enige vorm van garantie. NinjaOne belooft of garandeert niet dat het script vrij van gebreken zal zijn of dat het aan uw specifieke behoeften of verwachtingen zal voldoen.
  • Risicoaanvaarding: Het gebruik van het script is op eigen risico. U erkent dat het gebruik van het script bepaalde inherente risico’s met zich meebrengt en u begrijpt en aanvaardt elk van deze risico’s.
  • Verklaring van afstand en vrijwaring: U zult NinjaOne niet verantwoordelijk houden voor enige nadelige of onbedoelde gevolgen die voortvloeien uit uw gebruik van het script en u doet afstand van alle wettelijke of billijke rechten of rechtsmiddelen die u tegen NinjaOne kunt hebben met betrekking tot uw gebruik van het script.
  • EULA: Als u een NinjaOne-klant bent, is uw gebruik van het script onderworpen aan de licentieovereenkomst voor eindgebruikers die op u van toepassing is (EULA).